logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην παρουσίαση της έκδοσης των μαθητών του Λυκείου Αποστόλων Πέτρου και Παύλου «Καρνάγιο Λεμεσού», την Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015 στις 6.30 μ.μ.

Συγχαίρω θερμά για την επιλογή σας να ετοιμάσετε έκδοση με θέμα το Καρνάγιο της Λεμεσού, τους τεχνίτες καραβομαραγκούς και τα σκάφη που κατασκευάζονται σε αυτό.

Η κατασκευή ξύλινων σκαφών είναι μια πανάρχαια τέχνη στην Κύπρο που αναπτύχθηκε και διατηρήθηκε λόγω και της ύπαρξης άφθονης και κατάλληλης ξυλείας.

Γι’ αυτό είναι άξια επαίνου η προσπάθεια σας, καθηγητών και μαθητών, να καταγράψετε στοιχεία από αυτή την δραστηριότητα των προγόνων μας η οποία παρέμεινε ζωντανή μέχρι τις μέρες μας.

Όπως σας έχω αναφέρει σε ένα σημείωμα μου, το Καρνάγιο δεν ήταν πάντοτε εκεί που βρίσκεται σήμερα, δηλαδή νότια των βιομηχανιών ΛΟΕΛ και ΚΟΚΑ-ΚΟΛΑ.

Το Καρνάγιο, οι χώροι δηλαδή κατασκευής και επιδιόρθωσης ξύλινων σκαφών, μέχρι το 1963 βρισκόταν έναντι του Δημόσιου Κήπου και ονομαζόταν «τα ψαράτικα» διότι εκεί έβγαιναν οι ψαράδες μετά την επιστροφή τους από την θάλασσα και άπλωναν τα δίχτυα τους για να τα στεγνώσουν και να τα ράψουν.  Σκάφη κατασκευάζονταν επίσης δυτικά του παλιού λιμανιού νότια των αποθηκών Τρακασιόλ, εκεί που σήμερα έγινε η Μαρίνα.

Στο Δημοτικό Ιστορικό Αρχείο υπάρχουν φωτογραφίες από τις δύο πιο πάνω περιοχές που ίσως ενδιαφέρουν τα παιδιά.

Η περιοχή που σήμερα είναι το Καρνάγιο – συνοικία Τσιφλικούδια – ήταν εκτός του αστικού πυρήνα της πόλης, και ήταν κατ’ εξοχήν γεωργική περιοχή την οποία καλλιεργούσαν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αγρότες.  Ο χαρακτήρας της άρχισε να αλλάζει μετά το 1945 όταν εκεί άρχισαν να εγκαθίστανται οι βιομηχανίες.

Η έκδοση εκφράζει το ενδιαφέρον και την ευαισθησία των παιδιών και των εκπαιδευτικών του σχολείου για την ιστορία της  πόλης μας αλλά αποτελεί και ένα αφιέρωμα στις εκατοντάδες επώνυμους και ανώνυμους καραβομαραγκούς που εργάστηκαν σκληρά και σε αντίξοες συνθήκες για να μας δώσουν ξύλινα πλεούμενα, απαραίτητα για την ναυτιλία και την αλιεία του τόπου μας τα οποία ταυτόχρονα ήταν και παραμένουν πραγματικά κομψοτεχνήματα.

Εύχομαι και ελπίζω η έρευνα και η καταγραφή για την ιστορία του Καρνάγιου και των ανθρώπων του να συνεχίσει φέρνοντας στην επιφάνεια νέα περιστατικά, γεγονότα και ιστορίες ανθρώπων.

 
epohi