logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στα εγκαίνια της φωτογραφικής έκθεσης της εφημερίδας ΠΟΛΙΤΗΣ με θέμα «Κύπρος της Ανεξαρτησίας», τη Δευτέρα, 7 Μαίου 2007 και ώρα 8.00 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού

Συγχαίρω θερμά την εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ και όσους συνέβαλαν στη διοργάνωση αυτής της έκθεσης, που παρουσιάζει για πολλούς από εμάς ένα όγκο άγνωστου υλικού.  Με έργα πολλών φωτογράφων, κυρίως όμως από τη δουλειά του αεικίνητου και πανταχού παρόντος Μπάμπη Αβδελόπουλου, αποτυπώνεται στις εξαιρετικής ποιότητας ασπρόμαυρες φωτογραφίες μια από τις πιο κρίσιμες και ταραχώδεις περιόδους της Κυπριακής ιστορίας, ανεξάρτητα αν τα χρόνια που πέρασαν ή η μετέπειτα μεγάλη τραγωδία τα σκέπασαν.

Η φράση «ένα κράτος γεννιέται» σωστά αποδίδει το κύριο, το ελπιδοφόρο που έλαβε χώρα εκείνη την περίοδο.  Ένα γεγονός που τότε - ίσως και τώρα - δεν αποτιμήθηκε σωστά, δεν αντιμετωπίστηκε στη δυναμική του. 

Υπερτονίστηκαν τότε οι αδυναμίες των συμφωνιών Ζυρίχης - Λονδίνου, όπως και τα ελλείμματα του Συντάγματος, η δε ανεξαρτησία της Κύπρου θεωρήθηκαν από πολλούς Κυπρίους - Ε/Κ και Τ/Κ - και τους ηγέτες τους ως μια εκεχειρία με απώτερο στόχο για άλλους την ένωση και άλλους τη διχοτόμηση.

Δεν είχαμε την οξυδέρκεια να δούμε ότι για πρώτη φορά μετά από χιλιάδες χρόνια οι Κύπριοι - Ε/Κ, Τ/Κ, Αρμένιοι, Λατίνοι, Μαρωνίτες - αποκτούσαν το δικό τους κράτος και θα μπορούσαν να κτίσουν το δικό τους μέλλον, τη δική τους ανεξάρτητη πατρίδα.  Πολύ περισσότερο, στη βάση της κοινής ψυχοσύνθεσης, της κοινής οικονομίας και της μακράς συνύπαρξης να δημιουργήσουν ένα πραγματικά ενιαίο κράτος, μια κοινή πατρίδα ενός αδιάρρηκτα και μια για πάντα ενωμένου λαού.
Υπάρχουν βέβαια και άλλα γεγονότα της εποχής που αξίζει να θυμόμαστε:

΄Ηταν η περίοδος με ανοιχτές πληγές από τις πρώτες διακοινοτικές συγκρούσεις, τις πολιτικές δολοφονίες και την εσωτερική αντιπαράθεση που σχετιζόταν με τον αγώνα για επικράτηση και κατανομή της εξουσίας.

΄Ηταν η περίοδος που η Αριστερά έβγαινε από την παρανομία, ενώ οι μεγάλες ξένες δυνάμεις οργάνωναν την πολιτική, στρατιωτική, διπλωματική και ποικίλη άλλη παρουσία τους στο νησί.

΄Ηταν η περίοδος των ζυμώσεων για τη δημιουργία πολιτικών κινήσεων και κομμάτων, ήταν όμως και μια περίοδος  αναζητήσεων και οραματισμών από τους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου.

Όταν μελετά κάποιος τις φωτογραφίες αυτές, του δημιουργούνται αισθήματα νοσταλγίας, κάποιας μελαγχολίας και μερικώς ενοχής:  για όλα όσα μπορούσαμε να προβλέψουμε, να κάνουμε, να προλάβουμε και να πούμε έγκαιρα.  Μας παρηγορεί μονάχα η σκέψη ότι ακόμα μπορούμε!  Ότι ακόμα έχουμε λίγο χρόνο.  Μπορούμε ακόμα να διαφυλάξουμε την Κύπρο ως ενωμένο, ανεξάρτητο, κοινό κράτος όλων των Κυπρίων.

Ας είναι λοιπόν αισιόδοξα θετικό και διδακτικό το μήνυμα από αυτή την εξαιρετική παρουσίαση και ας κάνουμε ότι μπορούμε ώστε η επόμενη γενιά που θα βλέπει μια παρόμοια μετά από πολλά χρόνια έκθεση, να νιώθει χαρά και περηφάνια για το τι εμείς καταφέραμε για τα παιδιά μας και τον τόπο.

 
 
 
 

 

 
epohi