logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού κ. Ανδρέα Χρίστου,  στην παρουσίαση του βιβλίου του Ντίνου Φοινικαρίδη «Ποδόσφαιρο, το άθλημα του λαού ή των κομματικών ελιτ;» στην αίθουσα Πεύκιος Γεωργιάδης στο ΤΕΠΑΚ, την Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014 στις 7.00 μ.μ.

Συγχαίρω τον αγαπητό Ντίνο για την μελέτη του που έχει ως επίκεντρο ένα από τα πιο μαζικά κοινωνικά φαινόμενα της εποχής μας και νομίζω ότι είναι το πρώτο στην Κύπρο βιβλίο που πραγματεύεται ένα τέτοιο θέμα.

Τα χρόνια μέχρι και την Ανεξαρτησία οι συντηρητικοί παράγοντες της εκπαίδευσης, έφοροι και γυμνασιάρχες απαγόρευαν το ποδόσφαιρο στα σχολεία, διότι το θεωρούσαν αγγλική επίδραση και αντίπαλο των ευγενών αθλημάτων του στίβου.  Επιτρεπόταν μόνο το βόλεϊ και το μπάσκετ.

Μόνο μετά τον θάνατο του γυμνασιάρχη  Υδραίου, οι νέοι τότε γυμναστές, το 1962, (Πετρίδης, Αγαθαγγέλου κ.α) επέτρεπαν στους μαθητές να παίζουν ποδόσφαιρο την ώρα της γυμναστικής.

Η κομματικοποίηση ή πιο σωστά η πολιτικοποίηση η παραταξικοποίηση  του ποδοσφαίρου είναι φαινόμενο λίγο- πολύ παγκόσμιο αν εξαιρέσουμε την Κεντρική Ευρώπη και την Αγγλία.

Κατά  την γνώμη μου ήταν αναπόφευκτο για όλο τον 19ον αιώνα, τον αιώνα της ανατροπής,  των κινημάτων και των επαναστάσεων όπου όλα ήταν πολιτικά.

Το ερώτημα είναι: Έχει ζημιώσει το άθλημα από αυτή την αναπόφευκτη πορεία; Θεωρώ ότι όχι. Το ποδόσφαιρο έδωσε σε όλους και νομίζω πήρε από όλους. Έδωσε ένα μέσο δραστηριοποίησης ανθρώπων και προσέλκυσης τους σε συλλόγους με πολιτικές καταβολές και επιδιώξεις, αλλά ταυτόχρονα το ποδόσφαιρο έγινε το άθλημα των μαζών, πήρε ταλέντα, στήριξη και προβολή και έγινε το άθλημα που αγαπήθηκε όσο τίποτε άλλο.

Ο φανατισμός ναι, έκανε κακό στο ποδόσφαιρο όπως και τα αντικοινωνικά και αντιαθλητικά φαινόμενα που συχνά το συνοδεύουν, όμως αυτά δεν έχουν κατ΄ ανάγκη σχέση με την πολιτική.

Ίσως πιο μεγάλο πρόβλημα είναι η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής παρά η πολιτικοποίηση του ποδοσφαίρου που εύχομαι να είναι το επόμενο θέμα που θα απασχολήσει τον αγαπητό Ντίνο Φοινικαρίδη.

 

 

 

 
epohi