logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην εκδήλωση προς τιμή του Δρος Δημήτρη Κοντίδη, τέως Δημάρχου Λεμεσού, την Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011 στις 7.00 μ.μ.

Με ξεχωριστή χαρά και ικανοποίηση καλωσορίζουμε όλους στη σημερινή τιμητική εεκδήλωση, η οποία γίνεται μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, για να τιμήσει ένα άξιο τέκνο της Λεμεσού, τον Δρ. Δημήτρη Κοντίδη.

Δεν θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τον άνθρωπο, τον γιατρό, τον κοινωνικό παράγοντα, το Δήμαρχο, γιατί αυτό αποτελεί καθήκον του κύριου ομιλητή.

΄Αλλωστε ο τιμώμενος είναι πρόσωπο πολύ γνωστό και αγαπητό στη Λεμεσό, αλλά και πολύ πέραν αυτής.

Είναι όμως υποχρέωση μου μέσα από τα πάρα πολλά χρόνια γνωριμίας με τον Δημήτρη να καταθέσω μερικές σκέψεις και εκτιμήσεις.

Γεννημένος στην καρδιά της Λεμεσού, με πατέρα τον μάστρε Παναή, σιδηρουργό στο επάγγελμα και μάνα του την Θεοπίστη, στον Δημήτρη επέδρασαν καταλυτικά οι προλεταριακές, αγωνιστικές καταβολές του πατέρα, αλλά και η ταπεινή γειτονιά της Τζιαμούδας όπου συζούσαν ειρηνικά Ε/Κ και Τ/Κ Λεμεσιανοί.

Η τότε Λεμεσός με το μεγάλο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις, την επιβλητική παρουσία του Πλουτή Σέρβα και του Κώστα Παρτασίδη, καθόρισαν μια για πάντα και διαμόρφωσαν και την πορεία του Δημήτρη στο κίνημα της Αριστεράς, αλλά και την αγάπη προς τη δημιουργία, με την πραότητα του χαρακτήρα του να συνυπάρχει, με το μαχητικό και ανυποχώρητο πνεύμα.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι καταβολές της οικογενειακής παράδοσης ενισχύθηκαν και αναπτύχθηκαν περαιτέρω από την άξια παρουσία της Βέρας Μαρκουλή, συζύγου του Δημήτρη, κόρης του γιατρού Μάρκου Μαρκουλή, στελέχους του ΑΚΕΛ, εθελοντή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αγωνιστή του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας, με την οποία μοιράζονται κοινά ιδανικά και επιδιώξεις.

Θυμούμαι τον Δημήτρη από τότε που γνώρισα τον κόσμο, όταν εκείνος νεαρός απόφοιτος του Λανιτείου Γυμνασίου βοηθούσε εθελοντικά στα γραφεία του ΑΚΕΛ που τότε στεγάζονταν στην οδό Ανδρέα Δρουσιώτη, στην Πλατεία Ηρώων.

Πρέπει να ήταν το 1954 ή το 1955 μόλις άνοιξαν τα δημοτικά σχολεία και εγώ ζητούσα επίμονα από τον πατέρα μου που τότε ήταν Επαρχιακός Γραμματέας του ΑΚΕΛ να μου αγοράσει κασετίνα για τα μολύβια και τα άλλα χρειώδη.  Πού τότε χρήματα για τέτοιες πολυτέλειες και έτσι το κλάμα προέκυψε αβίαστο και συνεχές.  Οπότε την άλλη μέρα το απόγευμα παρουσιάζεται ο Δημήτρης με μια ξύλινη κασετίνα, διόροφη, μεταχειρισμένη, αλλά επιμελώς καθαρισμένη και συντηρημένη και μου την προσφέρει.  Μπορώ να ξεχάσω ποτέ μια τέτοια χειρονομία!!

Ο Δημήτρης ήταν πάντοτε ένας ανήσυχος άνθρωπος, διερευνητικός χαρακτήρας και μια πολυσχιδής προσωπικότητα.  Δραστήριος στο μαθητικό και νεολαιϊστικο κίνημα, ποδοσφαιριστής στον ΑΡΗ, αθλητής στίβου, με ανάμιξη στο διεθνές φοιτητικό κίνημα.  Στη συνέχεια ως επιτυχημένος γιατρός με μακρόχρονη αδιάλειπτη καριέρα, δεν παρέλειψε να αναμιχθεί στα διοικητικά του αγαπημένου σωματείου του ΑΡΗ, στον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο, αλλά και στην ενεργό πολιτική με την ανάδειξη του ως Αντιδημάρχου της πόλης το 1986, ως Βουλευτή το 1991 και ως Δημάρχου το 1996.

Παντού, όπου υπηρέτησε ο Δημήτρης, διακρίθηκε για το σθένος του, για την προσήλωση του στο καθήκον, για τον ενθουσιασμό και την αυταπάρνηση του, για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων των φτωχότερων στρωμάτων του πληθυσμού, των μη προνομιούχων.

Θεωρώ όμως ότι ο Δημήτρης ξεδίπλωσε όλες τις αρετές του και ανέδειξε τις ικανότητες του κατ’ εξοχήν στην δεκαετία που υπηρέτησε ως Δήμαρχος Λεμεσού.

Λαοφιλής, απλός, προσιτός, συνέβαλε αποφασιστικά στη διαμόρφωση της νέας πορείας της Λεμεσού και έβαλε σταθερές βάσεις για να συνεχίσουμε εμείς παρακάτω.

Η αναγέννηση του παραλιακού μετώπου, ο παραλιακός δρόμος τετραπλής κυκλοφορίας, ο σεβασμός και η αποκατάσταση παλιών και διατηρητέων κτιρίων, οι πολιτιστικές στέγες «Πάνος Σολομωνίδης» και οικία Επάρχου, το Παττίχειο Κέντρο Ενηλίκων, η αποκατάσταση της Α’ και της Β’ Δημοτικής Αγοράς και του Υδατόπυργου, η χωροθέτηση της Μαρίνας, η εγκαθίδρυση του Πανεπιστημίου (ΤΕΠΑΚ), το Πολυδύναμο Δικοινοτικό Κέντρο, το Κέντρο Κοινωνικής Προσφοράς, η πλατεία και η οδός Ανεξαρτησίας, η συμπλήρωση του κτιριακού συγκροτήματος στην Φρ. Ρούσβελτ, το κλειστό αθλητικό κέντρο, η θεατρική στέγη της ΕΘΑΛ, το Συμβούλιο Δημάρχων Μείζονος Λεμεσού, το Φυτίδειο Αθλητικό Κέντρο – ΓΣΟ, η  αναβάθμιση της Πλατείας Ηρώων, το Πάρκο Γλυπτικής, η εξυγίανση και ενίσχυση της δημοτικής υπηρεσίας, είναι μόνο μερικά από τα έργα των δυο θητειών του Δημήτρη Κοντίδη.

Θεωρώ ότι η Δημαρχία του Δημήτρη Κοντίδη (1996 – 2006) έβαλε τα στέρεα θεμέλια της περαιτέρω αναπτυξιακής πορείας του Δήμου, αλλά και της ευρύτερης Λεμεσού, με κορυφαίο έργο την ανάπλαση της Ακτής Ολυμπίων και την επανασύνδεση της Λεμεσού και των Λεμεσιανών με την θάλασσα.

Η πόλη οφείλει στο Δήμαρχο, στον πολιτικό, στον κοινωνικό παράγοντα, στον γιατρό, στον άνθρωπο Δημήτρη Κοντίδη μεγάλες ευχαριστίες και αναγνώριση της προσφοράς του.  Μιας προσφοράς, η οποία συνεχίζεται αδιάλειπτα, τόσο προς το Δήμο και τη Δημαρχία της Λεμεσού, όσο και προς την πόλη και το ΤΕΠΑΚ και προς άλλες πολλές κατευθύνσεις, όπου υπάρχει ανάγκη.

Ευχαριστούμε αγαπητέ μας Δημήτρη για όλα όσα έκανες και συνεχίζεις να κάνεις.  Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στις προσπάθειες σου για πρόοδο και ανάπτυξη.  Ευχόμαστε οικογενειακή ευτυχία και πολλή χαρά στο σπίτι σου.  Ευχόμαστε υγεία και δύναμη για να συνεχίσεις και να σε έχουμε δίπλα μας, συμπαραστάτη και αρωγό.

 

 

 
epohi