logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην ημερίδα με θέμα «Βιομηχανική διαδρομή», την Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 7.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Πάνος Σολομωνίδης, με την ευκαιρία των εκδηλώσεων «Ευρωπαϊκές Ημέρες Κληρονομιάς»

Σας καλωσορίζουμε όλους σε αυτή την εκδήλωση που είναι μαζί με τη διοργάνωση που είχαμε την περασμένη Κυριακή, η συμβολή του Δήμου Λεμεσού στον ετήσιο θεσμό του Συμβουλίου της Ευρώπης «Ευρωπαϊκές Ημέρες Κληρονομιάς».

Αποφασίσαμε να αφιερώσουμε τις φετινές εκδηλώσεις στη βιομηχανική κληρονομιά της πόλης μας, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της οικονομικής προόδου, της εξέλιξης και της κοινωνικής ιστορίας της Λεμεσού.

Η βιομηχανική κληρονομιά και κατ’ αντιστοιχία η επιστήμη της βιομηχανικής αρχαιολογίας, όπως μας ενημερώνουν οι εγκυκλοπαίδειες, ασχολείται με ότι απέμεινε από την ανθρώπινη εργασία μέσα στο χρόνο, με στόχο τη διάσωση, διαφύλαξη, καταγραφή, αξιολόγηση, αποκατάσταση και επανάχρηση βιομηχανικών μνημείων, βιομηχανικών περιοχών, εγκαταστάσεων, μηχανημάτων, γεφυρών, ορυχείων, ακόμα και εργατικών οικισμών.

Το βιομηχανικό μνημείο είναι η κυριότερη μαρτυρία, που μαζί με τα φωτογραφικά τεκμήρια, τα αρχεία, τις μαρτυρίες, τον τεχνολογικό εξοπλισμό και άλλα, συνθέτουν την πλήρη εικόνα της ανθρώπινης δραστηριότητας και της ιστορικής περιόδου κατά την οποία αυτή πραγματώθηκε.

΄Ετσι, η βιομηχανική κληρονομιά είναι ένα σημαντικό πολιτιστικό αγαθό, γι’ αυτό και στους σχεδιασμούς για την οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου, είναι απαραίτητο να περιλαμβάνονται προγράμματα για την αναγνώριση, διατήρηση και ανάδειξη της.  Και αν, με βάση χρηματοοικονομικά κριτήρια και κοντόφθαλμες προοπτικές, ο στόχος αυτός μοιάζει περίπλοκος και δαπανηρός, υπάρχει μια απλή αρχή που ισχύει για τα πολιτιστικά αγαθά κάθε τόπου, ότι δηλαδή είναι αδιαπραγμάτευτα.  Οι σελίδες της ιστορίας έχουν συνέχεια και κάθε κενή σελίδα δημιουργεί ασυνέχεια.

Τα ιστορικά, βιομηχανικά συγκροτήματα και κτίρια λοιπόν αποτελούν μοναδικά δείγματα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, από αρχιτεκτονική, κατασκευαστική, τεχνολογική άποψη, και ταυτόχρονα αποτελούν τμήμα της «συλλογικής μνήμης» των πόλεων, είναι τοπόσημα για την πόλη.

Γι’ αυτό και η επανάχρηση τους για τις σύγχρονες ανάγκες πρέπει να αποτελεί εξέχουσα πρωτοβουλία σε επίπεδο τοπικό και εθνικό. 

Η Λεμεσός έχει την τύχη να διαθέτει ακόμα ένα απόθεμα βιομηχανικών μνημείων και μπορεί να παρουσιάσει ένα πρώτο απολογισμό εμπειριών και εφαρμογών στους τομείς της μελέτης, αποκατάστασης και αξιοποίησης της βιομηχανικής κληρονομιάς.  Ταυτόχρονα μπορεί και πρέπει να παραδειγματιστεί από τα εκατοντάδες εντυπωσιακά παραδείγματα αποκατάστασης και αξιοποίησης που έχουν κάνει άλλες χώρες.

Χάσαμε, είναι αλήθεια, ένα μεγάλο, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής υποδομής μας, όμως έχει ακόμα αρκετά κτίρια και αρκετές βιομηχανίες σε λειτουργία που πρέπει να διαφυλάξουμε.  Ιδιαίτερα αναφέρομαι στην περιοχή μεταξύ παλιού και νέου λιμανιού.  Χάσαμε τον  Εναέριο, τις εγκαταστάσεις του μεταλλείου Αμιάντου, τις αποθήκες Θεοδοσίου, τα μηχανήματα του παλιού λιμανιού, την ΕΟΛ, αρκετά σαπουνοποιεία, ξυδάδικα, αποστακτήρια (ALFA, VIVA), τα εργοστάσια Αρχοντίδη και Περιστιάνη, γυψοποιεία, τα παλιά εργοστάσια – παρασκευαστήρια των ΚΕΑΝ, ΛΟΕΛ, ΚΕΟ, ΕΤΚΟ, μέρος του Κεραμείου και άλλα.

Όμως η πολιτεία, ο Δήμος και ιδιώτες έχουν προχωρήσει στη Λεμεσό σε αποκατάσταση και επανάχρηση αξιόλογων βιομηχανικών κτιρίων, όπως ο Χαρουπόμυλος Λανίτη, το λιθογραφείο του Κουβά, οι αποθήκες Τρακασιόλ, το καπνεργοστάσιο Πατίκη, η νερομηχανή του ΣΥΛ, ο Υδατόπυργος, το Παντοπουλείο και άλλα.

Δεν θα έχουμε πλέον πολλές ευκαιρίες να προβάλουμε και να αξιοποιήσουμε τη σημαντική αυτή κληρονομιά της χώρας μας πριν ολοκληρωτικά πλέον χαθεί ή ίσως ακόμη χειρότερα κακοποιηθεί.  Πρέπει να την διαφυλάξουμε και να την διαχειριστούμε με σύγχρονους όρους, με αυτοπεποίθηση, αλλά και με σεβασμό στον πολιτισμό και την ιστορία της.

Τα βιομηχανικά κτίρια δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη, ούτε ως ταριχευμένο πολιτιστικό αγαθό, αντίθετα πρέπει να ενσωματώνονται στον σύγχρονο

αστικό ιστό, να αποτελούν «ζωντανά» μνημεία, πολυλειτουργικά και προσαρμοσμένα στο χώρο, ώστε να συμβάλουν στην αφύπνιση της μνήμης και στην επανασύνδεση της.  Οφείλουμε να ευαισθητοποιήσουμε και να ενεργοποιήσουμε την πολιτεία, τις Τοπικές Αρχές και τους διάφορους φορείς, ώστε να συμβάλουμε όλοι μαζί προς αυτή την προσπάθεια.

Γι’ αυτό και ο Δήμος ανέλαβε την πρωτοβουλία και σε συνεργασία με το TICCIH Ελλάδας διοργάνωσε τον Ιούνιο που πέρασε διημερίδα για τη βιομηχανική κληρονομιά, με την παρουσία Ελλαδιτών καθηγητών, αλλά και Κύπριων αρχιτεκτόνων και ειδικών. 

Αυτής της διημερίδας προηγήθηκε επίσκεψη αντιπροσωπείας του Δήμου στον Βόλο, όπου υπάρχει αξιόλογη εμπειρία στο θέμα, ενώ θα προχωρήσουμε σύντομα για την εγκαθίδρυση στη Λεμεσό του Κυπριακού παραρτήματος της Διεθνούς Επιτροπής για τη διατήρηση της βιομηχανικής κληρονομιάς (TICCIH) ώστε να συμβάλει πιο αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση. 

Δεν είναι τυχαίο, τέλος, που στην αρχιτεκτονική και πολεοδομική μελέτη που είναι σε εξέλιξη για την περιοχή μεταξύ παλιού και νέου λιμανιού, η υπόθεση διάσωσης, διατήρησης και ανάδειξης των πυρήνων ή και ολόκληρων των βιομηχανικών συμπλεγμάτων που υπάρχουν εκεί είναι ένα κύριο στοιχείο που αναμένεται από τους μελετητές.

 

 

 
epohi