logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην εκδήλωση μνήμης Στέλιου – Δήμητρας Μανδριώτη, την Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011 στις 4.00 μ.μ. στην Στέγη Ηλικιωμένων «Εσπερινός»

Μεγάλη είναι η χαρά γιατί μας δίνεται σήμερα η ευκαιρία με πρόσκληση των αγαπητών μας Ντίνας, Λευκής και Νίτσας να θυμηθούμε τους αγαπητούς μας Στέλιο και Δήμητρα Μανδριώτη και να πούμε δυο λόγια για τη ζωή και την προσφορά τους.

Ο Στέλιος ως γωστό γεννήθηκε στο Κοιλάνι της Λεμεσού το 1922.  Αρχικά απασχολήθηκε στις οικοδομές, ενώ αργότερα έγινε οδηγός αυτοκινήτου. 

Το 1939 έγινε μέλος της Συντεχνίας Οδηγών Αυτοκινήτων, ενώ το 1944 εκλέγηκε Γραμματέας της Συντεχνίας στη Λεμεσό και εργαζόταν στο Δήμο της πόλης. Σε αυτή την περίοδο της ζωής του αξίζει να πούμε ότι πήγε σε νυχτερινό γυμνάσιο μέχρι την τρίτη τάξη.

Το 1948 εκλέγηκε Γενικός Γραμματέας της Συντεχνίας Μεταφορών Κύπρου, ενώ το 1956 Γραμματέας του Τ.Σ. ΠΕΟ Λεμεσού όπου και υπηρέτησε μέχρι το 1991 που συνταξιοδοτήθηκε.

Σε όλη τη διάρκεια της συνδικαλιστικής του δράσης έλαβε μέρος στους πλείστους αγώνες του Συνδικαλιστικού Κινήματος.

Για την πολιτική του δράση κατηγορήθηκε τρεις φορές και παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μαζί με άλλους συναδέλφους και εισέπραξε διάφορες ποινές.

Της 14 Δεκεμβρίου 1955 όταν το ΑΚΕΛ και όλες οι λαϊκές οργανώσεις κηρύχθηκαν παράνομες και συνελήφθη η ηγεσία τους, ο Στέλιος απέφυγε την σύλληψη λόγω του ότι είχε αλλάξει κατοικία και δεν τον βρήκε η Αστυνομία.  Με οδηγίες του Κόμματος δούλεψε για επτά (7) μήνες στην παρανομία μέχρι το τέλος του Ιουλίου του 1956 οπότε συνελήφθη και στάληκε στα κρατητήρια της Πύλας.  Απολύθηκε λίγο αργότερα, αλλά του επιβλήθηκαν περιορισμοί της κινήσεις του. 

΄Εγινε μέλος του ΑΚΕΛ τον Μάρτη του 1943.  Το 1956 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, θέση που κατείχε μέχρι το 1990.

Της Βουλευτικές Εκλογές του 1985 εξελέγη μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Ο Στέλιος Μανδριώτης ήταν ένα ικανό και άξιο συνδικαλιστικό και πολιτικό στέλεχος που για πάνω από πενήντα χρόνια αγωνίστηκε για τα δίκαια της εργατικής τάξης.  Με την συνδικαλιστική και πολιτική του δράση συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στις επιτυχίες των αγώνων των εργαζομένων της Λεμεσού και γενικά όλης της Κύπρου.

Απεβίωσε της 13 Οκτωβρίου 1997 σε ηλικία εβδομήντα πέντε (75) ετών.  Η σφραγίδα του στην ιστορία και την πορεία της ΠΕΟ Λεμεσού θα μείνει για πάντα ανεξίτηλη.

Επί δικής του παρουσίας ως Γραμματέας του Τ.Σ. οικοδομήθηκε το οίκημα των Συντεχνιών της ΠΕΟ Λεμεσού που ξεκίνησε το 1957, καθώς και το οίκημα του Λαϊκού Ιατρείου που ξεκίνησε το 1992.

Με τη Δήμητρα ο Στέλιος γνωρίστηκαν στη Λεμεσό, όπου και παντρεύτηκαν το 1949.  Η Δήμητρα καταγόταν από τη Λεμεσό από μεσοαστική οικογένεια, ασυνήθιστη στη δύσκολη ζωή ενός κομματικού και συνδικαλιστικού στελέχους.

Παρά ταύτα η Δήμητρα συμπαραστάθηκε στον Στέλιο, στην οικογένεια της και σε ολόκληρο το λαϊκό κίνημα με υποδειγματική αφοσίωση και συνέπεια.  Χωρίς τη στήριξη της Δήμητρας και των παιδιών του ο Στέλιος δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει όλες εκείνες τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα που προέκυπταν από τη θέση του.

Πολλοί από εμάς θυμούνται, ενώ άλλοι διαβάζουν για τα πολύ δύσκολα χρόνια που πέρασε το Κίνημα της Αριστεράς, τόσο πριν, όσο και μετά την Ανεξαρτησία.

΄Ισως μια από τις πιο ταραχώδεις περιόδους ήταν εκείνη μεταξύ 1967 – 1974.  ΄ Ηταν τότε που η οικογένεια του Στέλιου και ιδιαίτερα η Δήμητρα, η Ντίνα και η Λευκή πέρασαν δύσκολες μέρες όταν οι νυχτοβάτες τρομοκράτες έβαλαν δυναμίτη στην είσοδο του σπιτιού τους, ενώ στη συνέχεια ανατίναξαν και την είσοδο των γραφείων της ΠΕΟ.

Ο Στέλιος και η Δήμητρα θα μείνουν πάντα στις καρδιές μας ως οι καλοί μας φίλοι και παντοτινοί συνάδελφοι, ως οι συμμέτοχοι και συναγωνιστές στις μεγάλες, προοδευτικές, κοινωνικές αλλαγές που έλαβαν χώρα στον τόπο μας, ως οι άνθρωποι που με την ζωή και το παράδειγμα τους διαμόρφωσαν ένα καλύτερο μέλλον για τον λαό μας, διασφάλισαν δικαιώματα για τους εργαζομένους, κέρδισαν κατακτήσεις, συντάξεις, κοινωνικές ασφαλίσεις, άδειες ανάπαυσης και μητρότητας και πολλά πολλά άλλα, τα οποία σήμερα φαίνονται κοινότυπα, αλλά τότε, πριν 50 και 60 χρόνια ήταν άπιαστα οράματα που μόνο αγωνιστές του κύρους και της προσωπικότητας του Στέλιου μπορούσαν να συλλάβουν και να πραγματώσουν.

Στο πρόσωπο τους τιμούμε και όλους ανεξαίρετα τους παλιούς μας συντρόφους που με τους οργανωμένους αγώνες τους άλλαξαν τον ρου της ιστορίας, δημιούργησαν το μεγάλο λαϊκό κίνημα της Αριστεράς και έδωσαν αξιοπρέπεια σε όλους τους φτωχούς και καταφρονεμένους, σε όλους της γης τους κολασμένους.

Σε όλους εμάς έδωσαν το οργανωμένο κίνημα, την δύναμη, την πείρα και το υπόβαρθο για να είμαστε σήμερα περήφανοι και για να προχωρήσουμε ακόμα πιο μπροστά.

Για όλα αυτά τους ευχαριστούμε και ευχόμαστε ναναι πάντα φωτεινή η μνήμη τους.

 

 

 
epohi