logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην διημερίδα για τη βιομηχανική κληρονομιά, που διοργανώνει ο Δήμος Λεμεσού και το TICCIH Ελλάδος (Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση της Βιομηχανικής Κληρονομιάς), την Παρασκευή και το Σάββατο, 17 και 18 Ιουνίου 2011 στο Πολιτιστικό Κέντρο Πάνος Σολομωνίδης

Αγαπητέ μας Υπουργέ,

Σας καλωσορίζουμε όλους σε αυτή την διημερίδα, ευχαριστούμε τον Υπουργό Εσωτερικών για την παρουσία του, όπως και όλους τους εκλεκτούς ομιλητές από την Ελλάδα και την Κύπρο που θα είναι σήμερα και αύριο μαζί μας.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλονται στον καθηγητή κ. Αδαμάκη που μας βοήθησε και στη διαμόρφωση της ιδέας, αλλά και τη διοργάνωση της εκδήλωσης.

Η βιομηχανική κληρονομιά και κατ’ αντιστοιχία η επιστήμη της βιομηχανικής αρχαιολογίας, όπως μας ενημερώνουν οι εγκυκλοπαίδειες, ασχολείται με ότι απέμεινε από την ανθρώπινη εργασία μέσα στο χρόνο, με στόχο τη διάσωση, διαφύλαξη, καταγραφή, αξιολόγηση, αποκατάσταση και επανάχρηση βιομηχανικών μνημείων, βιομηχανικών περιοχών, εγκαταστάσεων, μηχανημάτων, γεφυρών, ορυχείων, ακόμα και εργατικών οικισμών.

Το βιομηχανικό μνημείο είναι η κυριότερη μαρτυρία, που μαζί με τα φωτογραφικά τεκμήρια, τα αρχεία, τις μαρτυρίες, τον τεχνολογικό εξοπλισμό και άλλα, συνθέτουν την πλήρη εικόνα της ανθρώπινης δραστηριότητας και της ιστορικής περιόδου κατά την οποία αυτή πραγματώθηκε.

΄Ετσι η βιομηχανική κληρονομιά είναι ένα πολιτιστικό αγαθό και στους σχεδιασμούς για την οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου, είναι απαραίτητο να περιλαμβάνονται προγράμματα για την αναγνώριση, διατήρηση και ανάδειξη της.  Και αν, με βάση χρηματοοικονομικά κριτήρια και κοντόφθαλμες προοπτικές, ο στόχος αυτός μοιάζει περίπλοκος και δαπανηρός, υπάρχει μια απλή αρχή που ισχύει για τα πολιτιστικά αγαθά κάθε τόπου, ότι δηλαδή είναι αδιαπραγμάτευτα.  Οι σελίδες της ιστορίας έχουν συνέχεια και κάθε κενή σελίδα δημιουργεί ασυνέχεια.

Τα ιστορικά βιομηχανικά συγκροτήματα και κτίρια λοιπόν αποτελούν μοναδικά δείγματα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, από αρχιτεκτονική, κατασκευαστική, τεχνολογική άποψη, και ταυτόχρονα αποτελούν τμήμα της «συλλογικής μνήμης» των πόλεων, είναι τοπόσημα για την πόλη.

Γι’ αυτό και η επανάχρηση τους για τις σύγχρονες ανάγκες πρέπει να αποτελεί εξέχουσα πρωτοβουλία σε επίπεδο τοπικό και εθνικό. 

Η Λεμεσός έχει την τύχη να διαθέτει ακόμα ένα απόθεμα βιομηχανικών μνημείων και μπορεί να παρουσιάσει ένα κάποιο απολογισμό εμπειριών και εφαρμογών στους τομείς της μελέτης, αποκατάστασης και αξιοποίησης της βιομηχανικής κληρονομιάς.  Ταυτόχρονα μπορεί και πρέπει να παραδειγματιστεί από τα εκατοντάδες εντυπωσιακά παραδείγματα αποκατάστασης και προβολής άλλων χωρών.

Χάσαμε είναι αλήθεια ένα μεγάλο, το μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής υποδομής μας, όμως έχει ακόμα αρκετά κτίρια και αρκετές βιομηχανίες σε λειτουργία που πρέπει να διαφυλάξουμε.  Ιδιαίτερα αναφέρομαι στην περιοχή μεταξύ παλιού και νέου λιμανιού.  Χάσαμε τον  Εναέριο, τις εγκαταστάσεις του μεταλλείου Αμιάντου, αποθήκες Θεοδοσίου, μηχανήματα παλιού λιμανιού, ΕΟΛ, σαπουνοποιεία, ξυδάδικα, αποστακτήρια (ALFA, VIVA), εργοστάσια Αρχοντίδη, Περιστιάνη, γυψοποιεία, παλιά εργοστάσια – παρασκευαστήρια ΚΕΑΝ, ΛΟΕΛ, ΚΕΟ, ΕΤΚΟ, μέρος του Κεραμείου και άλλα.

Όμως η πολιτεία, ο Δήμος και ιδιώτες έχουν προχωρήσει στη Λεμεσό σε αποκατάσταση και επανάχρηση αξιόλογων βιομηχανικών κτιρίων, όπως ο Χαρουπόμυλος Λανίτη, το λιθογραφείο του Κουβά, οι αποθήκες Τρακασιόλ, το καπνεργοστάσιο Πατίκη, η νερομηχανή του ΣΥΛ, ο Υδατόπυργος, το Παντοπωλείο και άλλα.

Δεν θα έχουμε πλέον πολλές ευκαιρίες να προβάλουμε και να αξιοποιήσουμε τη σημαντική αυτή κληρονομιά της χώρας μας πριν ολοκληρωτικά πλέον χαθεί ή ίσως ακόμη χειρότερα κακοποιηθεί.  Πρέπει να την διαφυλάξουμε και να την διαχειριστούμε με σύγχρονους όρους, με αυτοπεποίθηση, αλλά και με σεβασμό στον πολιτισμό και την ιστορία της.

Τα βιομηχανικά κτίρια δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη, ούτε ως ταριχευμένο πολιτιστικό αγαθό, αντίθετα πρέπει να ενσωματώνονται στον σύγχρονο
αστικό ιστό, να αποτελούν «ζωντανά» μνημεία, πολυλειτουργικά και προσαρμοσμένα στο χώρο, ώστε να συμβάλουν στην αφύπνιση της μνήμης και στην επανασύνδεση της.  Οφείλουμε να ευαισθητοποιήσουμε και να ενεργοποιήσουμε την πολιτεία, τις Τοπικές Αρχές και τους διάφορους φορείς, ώστε να συμβάλουμε όλοι μαζί προς αυτή την προσπάθεια.

Γι’ αυτό και ο Δήμος ανέλαβε την πρωτοβουλία γι’ αυτή την διημερίδα, αλλά και για την εγκαθίδρυση στη Λεμεσό του Κυπριακού παραρτήματος της Διεθνούς Επιτροπής για τη διατήρηση της βιομηχανικής κληρονομιάς (TICCIH), ώστε να συμβάλει πιο αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση.  Γι’ αυτό και θα συνεχίσει την προσπάθεια για διάσωση και επανάχρηση όσων περισσότερων βιομηχανικών κτιρίων στην πόλη μας.

Είμαστε βέβαιοι ότι θα έχουμε τη βοήθεια και τη συμπαράσταση όλων σας.

 

 

 
epohi