logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Χαιρετισμός του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου στα εγκαίνια ομαδικής έκθεσης ζωγραφικής στην  Peters Gallery, την Τετάρτη, 18 Μαίου 2011 στις 8.00 μ.μ.

Εγκαινιάζουμε την έκθεση τριών εκλεκτών καλλιτεχνών ως μια όαση  μέσα στην υπέρθερμη ατμόσφαιρα των εκλογών, που ο καθένας τους χάραξε και διάνυσε την δική του πορεία μέσα στην τέχνη, κουβαλώντας τις διδαχές  των δασκάλων τους, τις εμπειρίες και τα βιώματα της ζωής τους αλλά πάντα κοιτάζοντας αισιόδοξα το μέλλον και τον άνθρωπο.

Ο Νίκος Μαραγκός φέρει το ανεξίτηλο πλήγμα του Κύπριου εκτοπισμένου, του καλλιτέχνη από την Αμμόχωστο που έχασε όσα αγαπούσε αλλά συνέχισε να καταγράφει την τραγωδία του ξεριζωμού εκατομμυρίων συνανθρώπων μας από το Σουδάν, το Τσαντ  και άλλες χώρες της Αφρικής.

Ο Γιώργος Παυλάκης γεννημένος λίγα χρόνια αργότερα στην Εύβοια, υπηρετεί για δεκαετίες με αφοσίωση την τέχνη με την ψυχή όπως λέγει ο ίδιος, να αντιστέκεται στην σκληρή πραγματικότητα και να προσπαθεί να αγγίξει το όνειρο μέσα από το χρώμα και την τεχνική του φωτορεαλισμού.

Τα έργα του είναι μια προσωπική κατάθεση και αναπόσπαστο μέρος της προσωπικότητας του.

Ο Πέτρος Ζυμπουλάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και είχε δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη. Ασχολήθηκε εκτός από την ζωγραφική, με την σκηνογραφία, την διακόσμηση  και την διαφήμιση, δίδαξε σε ανώτερες σχολές και είχε μια μεγάλη και διαχρονική παρουσία στα εικαστική δρώμενα της Ελλάδας.

Όλοι οι καλλιτέχνες μας, ξεχώρισαν με ατομικές εκθέσεις αλλά και συμμετοχές σε ομαδικές,  απέσπασαν σπουδαίες κριτικές και ευμενή σχόλια από ανθρώπους και φορείς του πνεύματος και των τεχνών.

Περιττό να πω ότι έργα τους κοσμούν μουσεία, αίθουσες τέχνης, δημοτικές και κρατικές πινακοθήκες και συλλογές μεγάλων οργανισμών.

Τους καλωσορίζουμε με ξεχωριστή χαρά στην Λεμεσό, ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο τους και επαναλαμβάνουμε ότι χωρίς την τέχνη, χωρίς την ομορφιά και την αρμονία που αυτή μας  χαρίζει, χωρίς το άγρυπνο και διερευνητικό, μόνιμα ανήσυχο μάτι του καλλιτέχνη δεν μπορούσε και δεν μπορεί να υπάρξει το ανθρώπινο είδος, δεν μπορεί να υφίσταται και να λειτουργεί ισόρροπα η ανθρώπινη κοινωνία.

 

 

 
epohi