logo blank_gr
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Ομιλίες Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου

Ομιλία Δημάρχου Λεμεσού, κ. Ανδρέα Χρίστου, στην έναρξη του Συμποσίου  «Λεμεσός – Η ιστορία της πόλης μου»   το Σάββατο, 29 Νοεμβρίου στις  9:00 π.μ. στο Κέντρο Ευαγόρα Λανίτη

Η Λεμεσός δια μέσου των αιώνων διέγραψε μια πολυτάραχη και ενδιαφέρουσα πορεία αντάξια της ιστορίας των κατοίκων της. Οι Λεμεσιανοί διέπρεψαν σε όλους τους τομείς και υπήρξαν πάντα  πρωτοπόροι στην εξέλιξη της Κύπρου.

Η πόλη αυτή γέννησε και μεγάλωσε ανθρώπους που  με τη ζωή τους έδωσαν μια άλλη έννοια στις λέξεις ελευθερία και δικαιοσύνη, ανθρώπους που με το πινέλο τους χρωμάτισαν τις καρδιές μας, με τη μουσική τους χάιδεψαν την ψυχή μας Η Λεμεσός  έχει την πρωτιά στους αγώνες για την ελευθερία, την πρωτοπορία στην οργάνωση των εργαζομένων και στην δημιουργία συλλόγων και πολιτιστικών ομίλων.

Στην παιδεία συναντούμε μεγάλες μορφές, όπως τον Ανδρέα Θεμιστοκλέους, τον Νικόλαο Ξιούτα, την Πολυξένη Λοιζιά.

Στον αθλητισμό δημιουργούνται οι πρώτες υποδομές στο νησί από τον Γ.Σ.Ο. Αθλητές όπως ο Αναστάσιος Ανδρέου, ο Μιχαλάκης Ρωσίδης, ο Μιχαλάκης Χατζηδημητρίου, ο Παύλος Αγγελινίδης, ο Σπύρος Χατζητσαγγάρης, ο Μιχαλάκης Φοιτίδης, ο Ρένος Φραγκούδης, η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου και τόσοι άλλοι  διακρίθηκαν στην Κύπρο και μας τίμησαν στο εξωτερικό  γράφοντας  χρυσές σελίδες στην ιστορία του Γ.Σ.Ο.

Στην ανάπτυξη του πολιτισμού έχει να επιδείξει πολλά. Στην ζωγραφική ονόματά όπως ο Βίκτωρας Ιωαννίδης, η Λουκία Νικολαϊδου και νεαρότεροι όπως ο Σπύρος Δημητριάδης έχουν αποτυπώσει με το ταλέντο τους στιγμές της ζωής των Λεμεσιανών.

Ακόμα πρέπει να αναφέρουμε τους Σ. Μενάρδο, Γ. Φραγκούδη, Γλ. Αλιθέρση.

Στο χώρο των τοπικών αρχών διέπρεψαν οι Χριστόδουλος Σώζος, Χριστόδουλος Χατζηπαύλου, Πλουτής Σέρβας, Κώστας Παρτασίδης και αποτέλεσε έκτοτε η δράση τους σημείο αναφοράς.

Στη μουσική  ο Σόλων Μιχαηλίδης, ο Δευκαλίωνας Ιακωβίδης και ο Μάριος Τόκας μας χάρισαν όμορφα ακούσματα και  μελωδίες που συγκινούν και καλύπτουν τον ευρύτερο ελληνικό χώρο. Η καταξίωση τους μας κάνει να νοιώθουμε περηφάνια.

Η Λεμεσός έριξε το βάρος της στην οικονομία του τόπου με την εξαγωγή χαρουπιού, κρασιών, εσπεριδοειδών, με τις βιομηχανίες και τον τομέα των κατασκευών και στη συνέχεια της ναυτιλίας και των υπηρεσιών. Πρώτη στην κοινωνική πρόνοια κτίζει τις εργατικές κατοικίες για να στεγαστούν οι οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες και δημιουργεί λαϊκά εστιατόρια, φτωχοκομεία και παιδικούς σταθμούς για να αφήνουν τα παιδιά του οι εργαζόμενες μητέρες.

Ως  πόλη του γλεντιού διοργανώνει εκδηλώσεις  μοναδικές στο νησί όπως το καρναβάλι της Λεμεσού και τη γιορτή του κρασιού που σκοπούν χαρά και ξεγνοιασιά όχι μόνο στους Λεμεσιανούς αλλά και στους επισκέπτες από όλα τα μέρη της Κύπρου.

Αρκετά από όσα γνωρίζουμε σήμερα για την πόλη μας βγαίνουν μέσα από τις εικόνες όπως μας τις έδωσε ο φωτογραφικός φακός. Ευαίσθητοι φωτογράφοι έχουν αποθανατίσει κτήρια, δρόμους, ανθρώπους και δράσεις της πόλης και ως διαθήκη τους τα έχουν περάσει σε μας.

Μέσω του φωτογραφικού φακού  τεκμηριώθηκαν αρκετά από τα σκόρπια κομμάτια της Ιστορίας. Η εφημερίδα Φιλελεύθερος με την έκδοση του βιβλίου που αποτελείται από τα ένθετα της εφημερίδας με το φωτογραφικό υλικό για την πόλη,  παραδίδει σε μας  ένα μικρό θησαυρό με χιλιάδες λέξεις. Τα γεγονότα που αποδίδονται μέσω τους δεν είναι άγνωστα σε μας. Δείχνουν στιγμές του περασμένου αιώνα, στιγμές που αρκετοί από τους παρόντες έχουν βιώσει. Δεν παύουν όμως να αποτελούν μέρος της Ιστορίας, δεν παύουν να δείχνουν την πόλη όπως πραγματικά ήταν και όχι με τον ιδανικό τρόπο που θα θέλαμε να ήταν.

Η σημαντικότητα της φωτογραφίας είναι ότι δείχνει την πραγματικότητα. Μέσω της φωτογραφίας αναπόφευκτα καταλήγουμε και στην σύγκριση του χθες με το σήμερα. Τότε μετρούμε και την συμμετοχή μας στην ανάπτυξη και βελτίωση του τόπου μας.

Όσο και αν θα ήθελαν οι ρομαντικοί νοσταλγοί του χτες να αποδίδουν στην Λεμεσό τον χαρακτηρισμό της ιδανικής πόλης, της οποίας το κάλλος είναι διαχρονικά αναμφισβήτητο, εντούτοις τα πράγματά δεν είναι  ακριβώς έτσι.  Ήταν εποχή που η Λεμεσός πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές. Κατά την Τουρκοκρατία ήταν μια μικρή ασήμαντη πόλη, χωρίς υποδομή, με πλινθαρένια σπίτια, με χωμάτινους δρόμους. Η παρακμή ήταν καταφανής. Όταν ήρθαν οι Άγγλοι στο νησί βρήκαν τον τόπο ερειπωμένο. Το μαρτυρούν οι φωτογραφίες του Foscolo. Κάποια έργα άρχισαν επί αγγλοκρατίας, και αυτά έγιναν επειδή η ανάγκη τα επέβαλλε.

Η αναφορά γίνεται για να τονισθεί ότι η  ανάπτυξη ήταν και θα είναι αναπόφευκτη. Η ελεγχόμενη αειφόρος ανάπτυξη είναι επιθυμητή και σ΄αυτή επενδύουμε. Ίσως η σημερινή εποχή να είναι  η καλύτερη για την Λεμεσό. Προγραμματίζονται  και υλοποιούνται σημαντικά έργα που θα δώσουν νέα πνοή στην πόλη. Θα την λαμπρύνουν ακόμη περισσότερο και θα της δώσουν τη θέση που της αρμόζει στον χάρτη της Ευρώπης.

Αυτά για να τονισθεί η σημαντικότητα του σημερινού συμποσίου και η σπουδαιότητα της έκδοσης σας. Το παρελθόν είναι το θεμέλιο του παρόντος. Πρέπει να διαφυλάσσουμε το παρελθόν διότι είναι γερή βάση για το μέλλον. Θέλω να συγχαρώ όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή, να διαβεβαιώσω ότι ο Δήμος Λεμεσού θα είναι πάντα αρωγός σε τέτοιες ενέργειες και ότι το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που  έχει το Ιστορικό Αρχείο του Δήμου είναι στη διάθεση όλων όσων  ενδιαφέρονται και θέλουν να μελετήσουν την Ιστορία της πόλης. Εύχομαι καλή δουλεία και ελπίζω η προσπάθεια σας να έχει μιμητές.

 
 
 
 

 

 
epohi