Από την περίοδο αυτή διακρίνονται τμήματα του Αρχαϊκού περιβόλου και του Αρχαϊκού κυκλικού βωμού.

Μέσα στον ύστερο 4ο και τον 3ο αιώνα παρατηρείται όπως και στην Αμαθούντα η πρώτη απόπειρα για αρχιτεκτονικές εφαρμογές με επιδράσεις από την Κλασική και Ελληνιστική Αρχιτεκτονική. Οικοδομείται το Ανατολικό οικοδόμημα μία Ελληνιστική Στοά (4ος/3ος π.Χ.) και πίσω από αυτό μία κατοικία, η σκανά του Ιερέως (East Complex).

Η μεγαλύτερη οικοδομική δραστηριότητα στο Ιερό παρατηρείται μέσα στον πρώτο και δεύτερο μ.Χ. αιώνα με την ανέγερση του Ναού, (: Μικρός πρόστυλος τερράστυλος ναός με σηκό και πρόναο εν παραστάσει. Εδράζεται σε βαθμιδωτό κρηπίδωμα. Οι αρράβδωτοι ασβεστολιθικοί κίονες έφεραν κιονόκρανα Ναβαταϊκού ρυθμού γνωστού και ως ΚυπροΚορινθιακού), το Κυκλικό Μνημείο που ερμηνεύεται σαν χώρος δενδρολατρείας, η Ιερά Οδός, το Νοτιοανατολικό κτίριο (η Παλαίστρα), το Βορειοδυτικό κτίριο και σε δεύτερη φάση επί Τραϊανού τα Λουτρά και η Νότια Στοά.

Το Ιερό καταστρέφεται από μεγάλο σεισμό μετά τα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνα και εγκαταλείπεται.

  Back